|
Kleuters zijn volop bezig de wereld te ontdekken. Ze zijn bezig om hun eigen mogelijkheden uit te breiden en de grenzen af te tasten. Ze willen graag alles kunnen en vooral onmiddellijk alles kunnen. Wanneer iets hun niet lukt, kunnen ze sterk ontgoocheld zijn of boos op alles en iedereen.
Op het vlak van de eigen lichamelijke mogelijkheden is het alsof kleuters geen grenzen kennen. Ze vragen zich niet af of ze iets wel kunnen: ze beginnen eraan, ze geven zich helemaal en verleggen constant hun eigen grenzen. Daarom is voor hen het moment dat hun iets niet lukt, zo moeilijk. Op psychische vlak zie je gelijkaardig proces. In hun koppigheidsfase proberen kleuters grenzen te verleggen, hun eigen willetje aan anderen op te leggen. Een “neen” lokt dan hevige frustratie en protest uit.
Op dat moment kan je niet veel meer doen dan je kleuter even laten “uitrazen”. Let er wel op dat hij zichzelf en anderen geen pijn doet en geen dingen beschadigt. Meestal duurt zo’n bui niet lang. Als je kind weer rustig is, kan je er even over praten. Vertel je kleuter dat je begrijpt waarom hij boos was. Boos zijn mag ook wel. Geef aan wat dan kan (eens hard roepen, stapvoeten, op een kussen slaan,…) en wat niet (iemand pijn doen, met dingen gooien, iets kapot maken,…).
Je kan je kleuter ook helpen omgaan met eigen grenzen en beperkingen. Let erop hem niet te overvragen, ga stap voor stap te werk als je iets nieuws wil aanleren en zorg ervoor dat je kind succes ervaart. Als ouder heb je ook een voorbeeldfunctie: denkt je kleuter dat “papa alles perfect kan” of laat jij aan je kind zien dat het bij jou ook wel eens moeilijk gaat? Hoe ga je daarmee om? Probeer je opnieuw of belandt alles in de (vergeet)hoek als iets niet meteen lukt?
Stilaan bouwt je kleuter een positief zelfbeeld op. Wil je wat meer weten over het stimuleren van je kleuter, kijk dan ook even bij deze vraag.
Sommige kleuters zijn niet zo zelfzeker en vinden zichzelf niet zo flink of lief. Bij deze vraag vind je wat meer daarover.
Hoewel boze buien wel bij de kleuterleeftijd horen, zijn er ook grenzen aan wat normaal is. Raakt je kleuter altijd voor het minste helemaal over zijn toeren? Blijft je kind echt vastzitten in zijn buien en duren ze lang? Gedraagt je kind zich ook op school, bij familie of vriendjes zo extreem? Maak je je zorgen over zijn gedrag, volg dit dan zeker op. Een eerste stap is raad vragen in je omgeving, bij de juf of meester, familie of vrienden, de huisarts.
|
